أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مَسْعُودٍ، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ، قَالَ سَمِعْتُهُ يَقُولُ شَهِدْتُ عُمَرَ بِجَمْعٍ فَقَالَ إِنَّ أَهْلَ الْجَاهِلِيَّةِ كَانُوا لاَ يُفِيضُونَ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ وَيَقُولُونَ أَشْرِقْ ثَبِيرُ وَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَالَفَهُمْ ثُمَّ أَفَاضَ قَبْلَ أَنْ تَطْلُعَ الشَّمْسُ .
Бизга Исмоил ибн Масъуд хабар берди, у деди: бизга Холид ривоят қилди, у деди: бизга Шуъба ривоят қилди, Абу Исъҳоқдан, у Амр ибн Маймундан (ривоят қилдики), у деди: мен унинг шундай деганини эшитдим: мен Умар (розияллаҳу анҳу)ни Жамъда (Муздалифада) кўрдим, у: «Албатта, жоҳилият аҳли қуёш чиққунига қадар (Муздалифадан) қайтишмас ва: «Ёруғлашгин, эй Сабир (тоғи)!» дейишарди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уларга мухолиф бўлдилар ва қуёш чиқишидан олдин қайтдилар,» деди.