1938-ҳадисСунани Абу Довуд · Ҳаж китоби
حَدَّثَنَا ابْنُ كَثِيرٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ، قَالَ قَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ كَانَ أَهْلُ الْجَاهِلِيَّةِ لاَ يُفِيضُونَ حَتَّى يَرَوُا الشَّمْسَ عَلَى ثَبِيرٍ فَخَالَفَهُمُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَدَفَعَ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ .
Бизга Ибн Касийр ривоят қилди, бизга Суфён Абу Ишоқдан, у Амр ибн Маймундан ривоят қилди. У деди: Умар ибн Хаттоб деди: Жоҳилият аҳли қуёшни Сабийр тоғи устида кўрмагунча қайтмас эдилар. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам уларга мухолиф бўлиб, қуёш чиқишидан олдин қайтди.