546-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Намоз вақтлари
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، قَالَ أَخْبَرَنَا ابْنُ عُيَيْنَةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي صَلاَةَ الْعَصْرِ وَالشَّمْسُ طَالِعَةٌ فِي حُجْرَتِي لَمْ يَظْهَرِ الْفَىْءُ بَعْدُ. وَقَالَ مَالِكٌ وَيَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ وَشُعَيْبٌ وَابْنُ أَبِي حَفْصَةَ وَالشَّمْسُ قَبْلَ أَنْ تَظْهَرَ.
Абу Нуъайм бизга айтди: Ибн Уяйна бизга хабар берди, Зуҳрийдан, у Урвадан, у Оишадан: У деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам аср намозини ўқир эдилар, қуёш ҳали менинг ҳужрамда чиқиб турар, соя ҳали кўтарилмаган эди. Молик, Яҳё ибн Саъид, Шуъайб ва Ибн Абу Ҳафса: ‹қуёш ҳали (уй)дан кўтарилмасдан олдин›, дедилар.