حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْمُنْذِرِ، قَالَ حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ عِيَاضٍ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي الْعَصْرَ وَالشَّمْسُ لَمْ تَخْرُجْ مِنْ حُجْرَتِهَا. وَقَالَ أَبُو أُسَامَةَ عَنْ هِشَامٍ مِنْ قَعْرِ حُجْرَتِهَا.
Иброҳим ибн Мунзир бизга айтди: Анас ибн Иёз бизга айтди, Ҳишомдан, у отасидан: Оиша деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам асрни қуёш ҳали унинг ҳужрасидан чиқмасдан ўқир эдилар. Абу Усома Ҳишомдан: ‹ҳужрасининг тубидан (чиқмасдан)›, деди.
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم صَلَّى الْعَصْرَ وَالشَّمْسُ فِي حُجْرَتِهَا، لَمْ يَظْهَرِ الْفَىْءُ مِنْ حُجْرَتِهَا.
Қутайба бизга айтди: Лайс бизга айтди, Ибн Шиҳобдан, у Урвадан, у Оишадан: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам асрни ўқир эдилар, қуёш ҳали унинг ҳужрасида (турар), соя ҳужрадан ҳали кўтарилмаган эди.
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، قَالَ أَخْبَرَنَا ابْنُ عُيَيْنَةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي صَلاَةَ الْعَصْرِ وَالشَّمْسُ طَالِعَةٌ فِي حُجْرَتِي لَمْ يَظْهَرِ الْفَىْءُ بَعْدُ. وَقَالَ مَالِكٌ وَيَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ وَشُعَيْبٌ وَابْنُ أَبِي حَفْصَةَ وَالشَّمْسُ قَبْلَ أَنْ تَظْهَرَ.
Абу Нуъайм бизга айтди: Ибн Уяйна бизга хабар берди, Зуҳрийдан, у Урвадан, у Оишадан: У деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам аср намозини ўқир эдилар, қуёш ҳали менинг ҳужрамда чиқиб турар, соя ҳали кўтарилмаган эди. Молик, Яҳё ибн Саъид, Шуъайб ва Ибн Абу Ҳафса: ‹қуёш ҳали (уй)дан кўтарилмасдан олдин›, дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُقَاتِلٍ، قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، قَالَ أَخْبَرَنَا عَوْفٌ، عَنْ سَيَّارِ بْنِ سَلاَمَةَ، قَالَ دَخَلْتُ أَنَا وَأَبِي، عَلَى أَبِي بَرْزَةَ الأَسْلَمِيِّ، فَقَالَ لَهُ أَبِي كَيْفَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي الْمَكْتُوبَةَ فَقَالَ كَانَ يُصَلِّي الْهَجِيرَ الَّتِي تَدْعُونَهَا الأُولَى حِينَ تَدْحَضُ الشَّمْسُ، وَيُصَلِّي الْعَصْرَ، ثُمَّ يَرْجِعُ أَحَدُنَا إِلَى رَحْلِهِ فِي أَقْصَى الْمَدِينَةِ وَالشَّمْسُ حَيَّةٌ ـ وَنَسِيتُ مَا قَالَ فِي الْمَغْرِبِ ـ وَكَانَ يَسْتَحِبُّ أَنْ يُؤَخِّرَ الْعِشَاءَ الَّتِي تَدْعُونَهَا الْعَتَمَةَ، وَكَانَ يَكْرَهُ النَّوْمَ قَبْلَهَا وَالْحَدِيثَ بَعْدَهَا، وَكَانَ يَنْفَتِلُ مِنْ صَلاَةِ الْغَدَاةِ حِينَ يَعْرِفُ الرَّجُلُ جَلِيسَهُ، وَيَقْرَأُ بِالسِّتِّينَ إِلَى الْمِائَةِ.
Муҳаммад ибн Муқотил бизга айтди: Абдуллаҳ бизга хабар берди: Авф бизга хабар берди, Сайёр ибн Саламадан: У деди: Мен ва отам Абу Барза Асламийнинг олдига кирдик. Отам унга: ‹Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам фарз намозларни қандай ўқир эдилар?› деди. У: ‹У зот сиз Ула (биринчи) деб атайдиган пешинни қуёш оғган пайтда ўқир эдилар. Асрни ўқир эдилар, сўнг биримиз Мадинанинг энг чеккасидаги уйига қуёш ҳали тирик (ёруғ)лигида қайтар эди — шомда нима деганини унутдим — Хуфтонни — сиз Атама деб атайдиган — кечиктиришни яхши кўрар эдилар, ундан олдин ухлашни ва ундан кейин (беҳуда) гаплашишни ёмон кўрар эдилар. Тонг намозидан киши ёнидаги суҳбатдошини танийдиган пайтда қайтар (тугатар) эдилар, унда олтмишдан юзгача (оят) ўқир эдилар›, деди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ كُنَّا نُصَلِّي الْعَصْرَ ثُمَّ يَخْرُجُ الإِنْسَانُ إِلَى بَنِي عَمْرِو بْنِ عَوْفٍ فَنَجِدُهُمْ يُصَلُّونَ الْعَصْرَ.
Абдуллаҳ ибн Маслама бизга айтди, Моликдан, у Ишоқ ибн Абдуллаҳ ибн Абу Талҳадан, у Анас ибн Моликдан: У деди: Биз асрни ўқир эдик, сўнг киши Бану Амр ибн Авф (маҳалласи)га борса, уларни асрни ўқиётган ҳолда топар эди.
حَدَّثَنَا ابْنُ مُقَاتِلٍ، قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، قَالَ أَخْبَرَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ عُثْمَانَ بْنِ سَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا أُمَامَةَ، يَقُولُ صَلَّيْنَا مَعَ عُمَرَ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ الظُّهْرَ، ثُمَّ خَرَجْنَا حَتَّى دَخَلْنَا عَلَى أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ فَوَجَدْنَاهُ يُصَلِّي الْعَصْرَ فَقُلْتُ يَا عَمِّ، مَا هَذِهِ الصَّلاَةُ الَّتِي صَلَّيْتَ قَالَ الْعَصْرُ، وَهَذِهِ صَلاَةُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الَّتِي كُنَّا نُصَلِّي مَعَهُ.
Ибн Муқотил бизга айтди: Абдуллаҳ бизга хабар берди: Абу Бакр ибн Усмон ибн Саҳл ибн Ҳунайф бизга хабар берди: У деди: Мен Абу Умомани шундай деганини эшитдим: Биз Умар ибн Абдулазиз билан пешинни ўқидик, сўнг чиқиб Анас ибн Моликнинг олдига кирдик, уни асрни ўқиётган ҳолда топдик. Мен: ‹Эй амаки, бу сен ўқиган намоз қайси?› дедим. У: ‹Аср, мана шу Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг биз у зот билан бирга ўқийдиган намозимиз›, деди.
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ حَدَّثَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي الْعَصْرَ وَالشَّمْسُ مُرْتَفِعَةٌ حَيَّةٌ، فَيَذْهَبُ الذَّاهِبُ إِلَى الْعَوَالِي فَيَأْتِيهِمْ وَالشَّمْسُ مُرْتَفِعَةٌ، وَبَعْضُ الْعَوَالِي مِنَ الْمَدِينَةِ عَلَى أَرْبَعَةِ أَمْيَالٍ أَوْ نَحْوِهِ.
Абул-Ямон бизга айтди: Шуъайб бизга хабар берди, Зуҳрийдан: Анас ибн Молик менга айтди: У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам асрни қуёш ҳали баланд ва тирик (ёруғ)лигида ўқир эдилар. Йўловчи Аволига (Мадина четидаги қишлоқларга) борса, уларга қуёш ҳали баланд турганида етиб борар эди. Аволиннинг баъзиси Мадинадан тўрт мил ёки шунга яқин (масофада) эди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ كُنَّا نُصَلِّي الْعَصْرَ ثُمَّ يَذْهَبُ الذَّاهِبُ مِنَّا إِلَى قُبَاءٍ، فَيَأْتِيهِمْ وَالشَّمْسُ مُرْتَفِعَةٌ.
Абдуллаҳ ибн Юсуф бизга айтди: Молик бизга хабар берди, Ибн Шиҳобдан, у Анас ибн Моликдан: У деди: Биз асрни ўқир эдик, сўнг биздан йўловчи Қубога борса, уларга қуёш ҳали баланд турганида етиб борар эди.