حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ كُنَّا نُصَلِّي الْعَصْرَ ثُمَّ يَذْهَبُ الذَّاهِبُ مِنَّا إِلَى قُبَاءٍ، فَيَأْتِيهِمْ وَالشَّمْسُ مُرْتَفِعَةٌ.
Абдуллаҳ ибн Юсуф бизга айтди: Молик бизга хабар берди, Ибн Шиҳобдан, у Анас ибн Моликдан: У деди: Биз асрни ўқир эдик, сўнг биздан йўловчи Қубога борса, уларга қуёш ҳали баланд турганида етиб борар эди.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
Биз асрни ўқир эдик, кейин борувчи Қубога борар ва уларга — қуёш (ҳали) баланд ҳолда — етиб борар эди.
Боргувчи уларнинг олдига улар намоз ўқиётган пайтда етиб борарди, Қуёш ҳали баланд эди,
Биз Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам билан шомни қуёш парда ортига яширинган (ботган) пайтда ўқир эдик.
ки, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) аср намозини қуёш ҳали баланд ва тиниқ турган пайтда ўқир эдилар, ва бир боргувчи ал-Аволийга қуёш ҳали баланд турган пайтда борарди.
Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизга аср намозини қуёш оппоқ ва баланд турган пайтда ўқиб берар эдилар.
Биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан қуёш оғган пайтда жума ўқир эдик, кейин қайтиб, сояни қидирар эдик (соя ҳали кичик эди).