حَدَّثَنَا الْمَكِّيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ أَبِي عُبَيْدٍ، عَنْ سَلَمَةَ، قَالَ كُنَّا نُصَلِّي مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم الْمَغْرِبَ إِذَا تَوَارَتْ بِالْحِجَابِ.
Маккий ибн Иброҳим бизга айтди: Язид ибн Абу Убайд бизга айтди, Саламадан: У деди: Биз Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам билан шомни қуёш парда ортига яширинган (ботган) пайтда ўқир эдик.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизга аср намозини қуёш оппоқ ва баланд турган пайтда ўқиб берар эдилар.
Биз Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам замонида азл (жимўни ташқарида тугатиш) қилардик.
Биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан қуёш оғган пайтда жума ўқир эдик, кейин қайтиб, сояни қидирар эдик (соя ҳали кичик эди).
Биз асрни ўқир эдик, кейин борувчи Қубога борар ва уларга — қуёш (ҳали) баланд ҳолда — етиб борар эди.
Биз Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан аср намозини ўқир эдик, сўнг бир туя сўяр эдик, у ўн бўлакка тақсимланар эди. Биз қуёш ботишидан олдин пишган гўштни ер эдик.
Биз асрни Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан ўқир эдик, кейин туя сўйилар, ўн улушга тақсимланар, кейин пиширилар, биз қуёш ботишдан олдин пишган гўштни ер эдик.