Сунани Насоий — 3063-ҳадис

Ҳаж китоби · Қурбонлик куни Жамратул Ақабага тош отиш вақти

3063-ҳадисСунани Насоий · Ҳаж китоби

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ أَيُّوبَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ الثَّقَفِيُّ الْمَرْوَزِيُّ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ إِدْرِيسَ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ رَمَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْجَمْرَةَ يَوْمَ النَّحْرِ ضُحًى وَرَمَى بَعْدَ يَوْمِ النَّحْرِ إِذَا زَالَتِ الشَّمْسُ ‏.‏

Бизга Муҳаммад ибн Яҳё ибн Айюб ибн Иброҳим ас-Сақафий ал-Марвазий хабар берди, у деди: бизга Абдуллаҳ ибн Идрис, Ибн Журайждан, у Абуз-Зубайрдан, у Жобир (розияллаҳу анҳу)дан хабар берди, у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) наҳр (қурбонлик) куни чошгоҳда жамрага тош отдилар, наҳр кунидан кейин эса қуёш оғганида тош отардилар.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Саҳиҳи Муслим, 3141-ҳадисҲаж китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) наҳр куни Жамрани чошт (зуҳо) пайтида отди; ундан кейингисида (бошқа кунларда) эса қуёш оғгандан кейин (отди).

Сунани Термизий, 894-ҳадисҲаж китоби

Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) наҳр куни (қурбонлик куни) чошт пайтида тошбўрон қилардилар; ундан кейин эса қуёш оғгандан кейин (тошбўрон қилардилар).

Сунани Абу Довуд, 1971-ҳадисҲаж китоби

Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни наҳр куни чошт вақтида улови устида тош отаётганини кўрдим. Бундан кейин эса қуёш оғганидан сўнг (отарди).

Сунани Термизий, 898-ҳадисҲаж китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) қуёш оғганда Жимраларни тошбўрон қилардилар.

Сунани Насоий, 507-ҳадисНамоз вақтлари китоби

ки, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) аср намозини қуёш ҳали баланд ва тиниқ турган пайтда ўқир эдилар, ва бир боргувчи ал-Аволийга қуёш ҳали баланд турган пайтда борарди.

Саҳиҳи Муслим, 595-ҳадисТаҳорат китоби

): Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) кечаси (намозга) турганида оғзини мисвок билан ишқаб тозалар эди.