أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ، عَنْ أَبِي الْخَيْرِ، عَنْ أَبِي الْخَطَّابِ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَامَ تَبُوكَ يَخْطُبُ النَّاسَ وَهُوَ مُسْنِدٌ ظَهْرَهُ إِلَى رَاحِلَتِهِ فَقَالَ " أَلاَ أُخْبِرُكُمْ بِخَيْرِ النَّاسِ وَشَرِّ النَّاسِ إِنَّ مِنْ خَيْرِ النَّاسِ رَجُلاً عَمِلَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ عَلَى ظَهْرِ فَرَسِهِ أَوْ عَلَى ظَهْرِ بَعِيرِهِ أَوْ عَلَى قَدَمِهِ حَتَّى يَأْتِيَهُ الْمَوْتُ وَإِنَّ مِنْ شَرِّ النَّاسِ رَجُلاً فَاجِرًا يَقْرَأُ كِتَابَ اللَّهِ لاَ يَرْعَوِي إِلَى شَىْءٍ مِنْهُ " .
Бизга Қутайба хабар берди, у деди: бизга ал-Лайс, Язид ибн Абу Ҳабибдан, у Абул-Хайрдан, у Абул-Хаттобдан, у Абу Саид ал-Худрийдан ривоят қилди. У деди: Табук йилида Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) одамларга хутба қилар ва орқасини уловга суяб турар эдилар. У: «Сизларга одамларнинг энг яхшиси ва одамларнинг энг ёмони ҳақида хабар бермайинми? Одамларнинг энг яхшиларидан бири Аллаҳ йўлида оти устида, ёки туяси устида, ёки ўз оёғида ўлими келгунча (жиҳод) қилган кишидир. Одамларнинг энг ёмонларидан бири эса Аллаҳнинг Китобини ўқийдиган, аммо ундан бирон нарсага (амал қилишга) қайтмайдиган фожир кишидир,» дедилар.