أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ عَوْنٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مِسْعَرٌ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عِيسَى بْنِ طَلْحَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ لاَ يَبْكِي أَحَدٌ مِنْ خَشْيَةِ اللَّهِ فَتَطْعَمَهُ النَّارُ حَتَّى يُرَدَّ اللَّبَنُ فِي الضَّرْعِ وَلاَ يَجْتَمِعُ غُبَارٌ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَدُخَانُ جَهَنَّمَ فِي مَنْخَرَىْ مُسْلِمٍ أَبَدًا .
Бизга Аҳмад ибн Сулаймон хабар берди, у деди: бизга Жаъфар ибн Авн ривоят қилди, у деди: бизга Мисъар, Муҳаммад ибн Абдурраҳмондан, у Исо ибн Талҳадан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилди. У деди: Аллаҳдан қўрққанидан йиғлаган бирон кишини, сут елинга қайтмагунча, дўзах ўти емайди. Аллаҳ йўлидаги чанг билан жаҳаннам тутуни ҳеч қачон мусулмоннинг икки бурун тешигида жам бўлмайди.