أَخْبَرَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ، عَنِ ابْنِ الْمُبَارَكِ، عَنِ الْمَسْعُودِيِّ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عِيسَى بْنِ طَلْحَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ يَلِجُ النَّارَ رَجُلٌ بَكَى مِنْ خَشْيَةِ اللَّهِ تَعَالَى حَتَّى يَعُودَ اللَّبَنُ فِي الضَّرْعِ وَلاَ يَجْتَمِعُ غُبَارٌ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَدُخَانُ نَارِ جَهَنَّمَ " .
Бизга Ҳаннод ибн ас-Сарий хабар берди, у Ибн ал-Муборакдан, у ал-Масъудийдан, у Муҳаммад ибн Абдурраҳмондан, у Исо ибн Талҳадан, у Абу Ҳурайрадан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилдики), у: «Аллаҳ таолонинг (қўрқуви)дан йиғлаган киши, сут елинга қайтмагунча, дўзахга кирмайди. Аллаҳ йўлидаги чанг билан жаҳаннам ўтининг тутуни ҳеч қачон жам бўлмайди,» дедилар.