أَخْبَرَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ، عَنِ ابْنِ الْمُبَارَكِ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ ثَعْلَبَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " زَمِّلُوهُمْ بِدِمَائِهِمْ فَإِنَّهُ لَيْسَ كَلْمٌ يُكْلَمُ فِي اللَّهِ إِلاَّ أَتَى يَوْمَ الْقِيَامَةِ جُرْحُهُ يَدْمَى لَوْنُهُ لَوْنُ دَمٍ وَرِيحُهُ رِيحُ الْمِسْكِ " .
Бизга Ҳаннод ибн ас-Сарий хабар берди, у Ибнул-Муборакдан, у Маъмардан, у аз-Зуҳрийдан, у Абдуллаҳ ибн Саълабадан (ривоят қилдики), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Уларни (шаҳидларни) ўз қонлари билан ўранг, чунки Аллаҳ йўлида (урилиб) етказилган ҳар бир жароҳат Қиёмат кунида шу ҳолда келади: жароҳати қон оқиб туради, ранги қон ранги, ҳиди эса мушк ҳидидир,» дедилар.