أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالَ حَدَّثَنَا أُمَيَّةُ بْنُ خَالِدٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا شُعْبَةُ، أَنَّ مُخَارِقًا، أَخْبَرَهُمْ عَنْ طَارِقٍ، أَنَّ رَجُلاً، أَجْنَبَ فَلَمْ يُصَلِّ فَأَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرَ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ " أَصَبْتَ " . فَأَجْنَبَ رَجُلٌ آخَرُ فَتَيَمَّمَ وَصَلَّى فَأَتَاهُ فَقَالَ نَحْوَ مَا قَالَ لِلآخَرِ يَعْنِي " أَصَبْتَ " .
Бизга Муҳаммад ибн Абдул-Аъло хабар берди, у деди: бизга Умайя ибн Холид ривоят қилди, у деди: бизга Шуъба билдирдики, Мухориқ уларга Ториқдан хабар бердики, бир киши жунуб бўлиб намоз ўқимади, сўнг Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдига келиб, буни унга айтди. (Набий): «Тўғри қилибсан,» дедилар. Бошқа бир киши жунуб бўлиб, таяммум қилиб намоз ўқиди, сўнг унинг олдига келди, у (Набий) бошқасига айтганларига ўхшаш нарсани, яъни: «Тўғри қилибсан,» дедилар.