أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ السَّرَخْسِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ الْقَطَّانُ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، قَالَ أَخْبَرَنِي نَافِعٌ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّهُ طَلَّقَ امْرَأَتَهُ وَهِيَ حَائِضٌ فَاسْتَفْتَى عُمَرُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ إِنَّ عَبْدَ اللَّهِ طَلَّقَ امْرَأَتَهُ وَهِيَ حَائِضٌ فَقَالَ " مُرْ عَبْدَ اللَّهِ فَلْيُرَاجِعْهَا ثُمَّ يَدَعْهَا حَتَّى تَطْهُرَ مِنْ حَيْضَتِهَا هَذِهِ ثُمَّ تَحِيضَ حَيْضَةً أُخْرَى فَإِذَا طَهُرَتْ فَإِنْ شَاءَ فَلْيُفَارِقْهَا قَبْلَ أَنْ يُجَامِعَهَا وَإِنْ شَاءَ فَلْيُمْسِكْهَا فَإِنَّهَا الْعِدَّةُ الَّتِي أَمَرَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ أَنْ تُطَلَّقَ لَهَا النِّسَاءُ " .
Бизга Убайдуллаҳ ибн Саид ас-Сарахсий хабар берди, у деди: бизга Яҳё ибн Саид ал-Қаттон ривоят қилди, Убайдуллаҳ ибн Умардан, у деди: менга Нофиъ хабар берди, Абдуллаҳдан (ривоят қилдики), у хотинини ҳайз ҳолатида талоқ қилди. Умар Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан сўраб: «Абдуллаҳ хотинини ҳайз ҳолатида талоқ қилди,» деди. У: «Абдуллаҳга буюр, уни қайтариб олсин, сўнг уни шу ҳайзидан тозалангунча, кейин яна бошқа ҳайз кўриб (тозалангунча) қўйиб қўйсин. У тозалангач, хоҳласа, у билан жимаъ қилмасдан олдин уни ажратсин (талоқ қилсин); хоҳласа, уни ушлаб қолсин. Зеро, бу Аллаҳ азза ва жалла аёллар талоқ қилинишини буюрган идда (вақти)дир,» дедилар.»