أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ، عَنْ حُمَيْدَةَ بِنْتِ عُبَيْدِ بْنِ رِفَاعَةَ، عَنْ كَبْشَةَ بِنْتِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ أَبَا قَتَادَةَ، دَخَلَ عَلَيْهَا ثُمَّ ذَكَرَ كَلِمَةً مَعْنَاهَا فَسَكَبْتُ لَهُ وَضُوءًا فَجَاءَتْ هِرَّةٌ فَشَرِبَتْ مِنْهُ فَأَصْغَى لَهَا الإِنَاءَ حَتَّى شَرِبَتْ قَالَتْ كَبْشَةُ فَرَآنِي أَنْظُرُ إِلَيْهِ فَقَالَ أَتَعْجَبِينَ يَا ابْنَةَ أَخِي قُلْتُ نَعَمْ . قَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّهَا لَيْسَتْ بِنَجَسٍ إِنَّمَا هِيَ مِنَ الطَّوَّافِينَ عَلَيْكُمْ وَالطَّوَّافَاتِ " .
Бизга Қутайба хабар бериб, Моликдан, у Ишоқ ибн Абдуллаҳ ибн Абу Талҳадан, у Ҳумайда бинти Убайд ибн Рифўадан, у Кабша бинти Каъб ибн Моликдан (ривоят қилдики), Абу Қатода унинг олдига кирди — сўнг (рови) маъноси шундай бўлган бир сўзни зикр қилди — мен унга таҳорат суви қуйдим, шунда бир мушук келиб, ундан ичди. У мушук учун идишни эгиб берди, токи у ичиб олди. Кабша деди: У мени ўзига қараб турганимни кўриб: «Ажабланяпсанми, эй биродаримнинг қизи?» деди. Мен: «Ҳа,» дедим. У деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Албатта у (мушук) нопок эмас, у фақат сизнинг атрофингизда айланиб юрувчи (эркак ва урғочи)лардандир,» дедилар.