أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ مِسْكِينِ بْنِ نُمَيْلَةَ، - يَمَامِيٌّ - قَالَ أَنْبَأَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي مَرْيَمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، ح وَأَخْبَرَنِي مَيْمُونُ بْنُ الْعَبَّاسِ، قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ الْحَكَمِ بْنِ أَبِي مَرْيَمَ، قَالَ أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ شُبْرُمَةَ الْكُوفِيُّ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ النَّخَعِيِّ، عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ قَيْسٍ، أَنَّ ابْنَ مَسْعُودٍ، قَالَ مَنْ شَاءَ لاَعَنْتُهُ مَا أُنْزِلَتْ { وَأُولاَتُ الأَحْمَالِ أَجَلُهُنَّ أَنْ يَضَعْنَ حَمْلَهُنَّ } إِلاَّ بَعْدَ آيَةِ الْمُتَوَفَّى عَنْهَا زَوْجُهَا إِذَا وَضَعَتِ الْمُتَوَفَّى عَنْهَا زَوْجُهَا فَقَدْ حَلَّتْ وَاللَّفْظُ لِمَيْمُونٍ .
Менга Муҳаммад ибн Мискин ибн Нумайла — ямомалик — хабар бериб, деди: бизга Саид ибн Абу Марям хабар бериб, деди: бизга Муҳаммад ибн Жаъфар хабар берди; ва менга Маймун ибн ал-Аббос хабар бериб, деди: бизга Саид ибн ал-Ҳакам ибн Абу Марям ривоят қилиб, деди: менга Муҳаммад ибн Жаъфар хабар бериб, деди: менга Ибн Шубрума ал-Куфий ривоят қилди, Иброҳим ан-Нахаъийдан, у Алқама ибн Қайсдан (ривоят қилдики), Ибн Масъуд деди: «Ким хоҳласа, мен у билан мулўана қиламан (лаънатлашишга рози бўламан): «Ҳомиладор аёлларнинг муддати ҳомилаларини туғишларидир,» (ояти) фақат эри вафот этган аёл ҳақидаги оятдан кейин нозил бўлган. Эри вафот этган аёл туғса, ҳалол бўлади.» Лафз Маймунники.