أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ صَدَقَةَ الْحِمْصِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ شُعَيْبٍ، عَنِ الأَوْزَاعِيِّ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، أَخْبَرَهُ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنْ سَعْدِ بْنِ عُبَادَةَ، أَنَّهُ اسْتَفْتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فِي نَذْرٍ كَانَ عَلَى أُمِّهِ فَمَاتَتْ قَبْلَ أَنْ تَقْضِيَهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " اقْضِهِ عَنْهَا ".
Бизга Муҳаммад ибн Садақа ал-Ҳимсий хабар берди, у деди: бизга Муҳаммад ибн Шуъайб ривоят қилди, ал-Авзоийдан, у аз-Зуҳрийдан, у унга Убайдуллаҳ ибн Абдуллаҳдан хабар берди, у Ибн Аббосдан, у Саъд ибн Убодадан (ривоят қилдики), у онасининг зиммасида бўлган бир назр ҳақида Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан фатво сўради — онаси уни адо этмасидан олдин вафот этган эди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Уни онанг номидан адо эт,» дедилар.