أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمِ بْنِ نُعَيْمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا حِبَّانُ، أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ، عَنْ حَنْظَلَةَ، أَنَّهُ سَمِعَ طَاوُسًا، يَقُولُ أَخْبَرَنَا بَعْضُ، مَنْ أَدْرَكَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ قَالَ " مَثَلُ الَّذِي يَهَبُ فَيَرْجِعُ فِي هِبَتِهِ كَمَثَلِ الْكَلْبِ يَأْكُلُ فَيَقِيءُ ثُمَّ يَأْكُلُ قَيْئَهُ " .
Бизга Муҳаммад ибн Ҳотим ибн Нуайм хабар берди, у деди: бизга Ҳиббон ривоят қилди, бизга Абдуллаҳ хабар берди, Ҳанзаладан, у Товуснинг шундай деганини эшитди: «Бизга Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни кўрган баъзи кишилар хабар беришича, у (Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ҳадя бергач, сўнгра ҳадясидан қайтиб олган кишининг мисоли еб, сўнгра қусиб, кейин ўз қусуғини ейдиган итнинг мисолидай,» дедилар.»