أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحِيمِ، قَالَ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ أَبِي سَلَمَةَ الدِّمَشْقِيُّ، عَنْ أَبِي عُمَرَ الصَّنْعَانِيِّ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " أَيُّمَا رَجُلٍ أَعْمَرَ رَجُلاً عُمْرَى لَهُ وَلِعَقِبِهِ فَهِيَ لَهُ وَلِمَنْ يَرِثُهُ مِنْ عَقِبِهِ مَوْرُوثَةٌ " .
Менга Муҳаммад ибн Абдуллаҳ ибн Абдурраҳим хабар бериб, деди: бизга Амр ибн Абу Салама ад-Димашқий, Абу Умар ас-Санъонийдан, у Ҳишом ибн Урвадан, у отасидан, у Абдуллаҳ ибн аз-Зубайр (розияллаҳу анҳумо)дан ривоят қилдики, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Қайси бир киши бошқа бир кишига, ўша киши ва унинг авлодлари учун умро (умрбод ҳадя) берса, у ўшаники ва авлодларидан унга меросхўр бўлганлар учун мерос қилинади,» дедилар.