أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَنْ أَعْمَرَ رَجُلاً عُمْرَى لَهُ وَلِعَقِبِهِ فَقَدْ قَطَعَ قَوْلُهُ حَقَّهُ وَهِيَ لِمَنْ أُعْمِرَ وَلِعَقِبِهِ " .
Бизга Қутайба ибн Саид хабар бериб, деди: бизга ал-Лайс, Ибн Шиҳобдан, у Абу Салама ибн Абдурраҳмондан, у Жобир (розияллаҳу анҳу)дан ривоят қилдики, у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг шундай деганларини эшитдим: «Ким бирор кишига, ўша киши ва унинг авлодлари учун умро (умрбод ҳадя) берса, унинг (ҳадя беришдаги) сўзи ўз ҳаққини кесиб қўйган бўлади; у энди унга умро берилган кишиники ва унинг авлодлариникидир,» дедилар.