أَخْبَرَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا هُشَيْمٌ، قَالَ أَنْبَأَنَا مَنْصُورٌ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ، قَالَ قَالَ يَعْنِي النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم " لاَ نَذْرَ لاِبْنِ آدَمَ فِيمَا لاَ يَمْلِكُ وَلاَ فِي مَعْصِيَةِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ " . خَالَفَهُ عَلِيُّ بْنُ زَيْدٍ فَرَوَاهُ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَمُرَةَ .
Бизга Яъқуб ибн Иброҳим хабар берди, у деди: бизга Ҳушайм хабар берди, у деди: бизга Мансур хабар берди, ал-Ҳасандан, у Имрон ибн Ҳусайндан (ривоят қилдики), у деди: Яъни Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Одам фарзандига ўзи эга бўлмаган нарсада ва Аллаҳ азза ва жалла(га) маъсият (қилиш)да назр йўқдир,» дедилар. Али ибн Зайд унга мухолиф бўлиб, уни ал-Ҳасандан, у Абдурраҳмон ибн Самурадан (деб) ривоят қилди.