وَحَدَّثَنَاهُ يَحْيَى بْنُ حَبِيبٍ الْحَارِثِيُّ، حَدَّثَنَا مُعْتَمِرُ بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالَ قَالَ لِي أَبِي حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، ح وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ مُوسَى، حَدَّثَنَا شَيْبَانُ، بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، كِلاَهُمَا عَنْ قَتَادَةَ، ذَكَرُوا جَمِيعًا بِإِسْنَادِ شُعْبَةَ نَحْوَ حَدِيثِهِ وَفِي حَدِيثِ شَيْبَانَ وَأَبِي عَوَانَةَ " أَنَّ رَجُلاً مِنَ النَّاسِ رَغَسَهُ اللَّهُ مَالاً وَوَلَدًا " . وَفِي حَدِيثِ التَّيْمِيِّ " فَإِنَّهُ لَمْ يَبْتَئِرْ عِنْدَ اللَّهِ خَيْرًا " . قَالَ فَسَّرَهَا قَتَادَةُ لَمْ يَدَّخِرْ عِنْدَ اللَّهِ خَيْرًا . وَفِي حَدِيثِ شَيْبَانَ " فَإِنَّهُ وَاللَّهِ مَا ابْتَأَرَ عِنْدَ اللَّهِ خَيْرًا " . وَفِي حَدِيثِ أَبِي عَوَانَةَ " مَا امْتَأَرَ " . بِالْمِيمِ .
Буни бизга Яҳё ибн Ҳабийб ал-Ҳорисий ҳам ривоят қилди, бизга Муътамир ибн Сулаймон ривоят қилди. У деди: Менга отам: бизга Қатода ривоят қилди, деди. (ҳ) Ва бизга Абу Бакр ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга ал-Ҳасан ибн Мусо ривоят қилди, бизга Шайбон ибн Абдурраҳмон ривоят қилди. (ҳ) Ва бизга ибн Мусанно ривоят қилди, бизга Абул-Валийд ривоят қилди, бизга Абу Авона ривоят қилди — иккаласи ҳам Қатодадан. Уларнинг ҳаммаси Шуъбанинг исноди билан унинг ҳадисига ўхшаш зикр қилдилар. Шайбон ва Абу Авонанинг ҳадисида: «Одамлардан бир кишига Аллаҳ мол ва фарзанд берган эди» (дейилди). Таймийнинг ҳадисида эса: «Чунки у Аллаҳ ҳузурида бирор яхшилик тўпламади» (дейилди). У деди: Буни Қатода «Аллаҳ ҳузурида бирор яхшилик жамғармади» деб тафсир қилди. Шайбоннинг ҳадисида: «Чунки у, Аллаҳга қасамки, Аллаҳ ҳузурида бирор яхшилик тўпламади» (дейилди). Абу Авонанинг ҳадисида эса: «Тўпламади» (деб, мим ҳарфи билан) келди.