حَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ الْعَنْبَرِيُّ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ قَتَادَةَ، سَمِعَ عُقْبَةَ بْنَ عَبْدِ الْغَافِرِ، يَقُولُ سَمِعْتُ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ، يُحَدِّثُ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم " أَنَّ رَجُلاً فِيمَنْ كَانَ قَبْلَكُمْ رَاشَهُ اللَّهُ مَالاً وَوَلَدًا فَقَالَ لِوَلَدِهِ لَتَفْعَلُنَّ مَا آمُرُكُمْ بِهِ أَوْ لأُوَلِّيَنَّ مِيرَاثِي غَيْرَكُمْ إِذَا أَنَا مُتُّ فَأَحْرِقُونِي - وَأَكْثَرُ عِلْمِي أَنَّهُ قَالَ - ثُمَّ اسْحَقُونِي وَاذْرُونِي فِي الرِّيحِ فَإِنِّي لَمْ أَبْتَهِرْ عِنْدَ اللَّهِ خَيْرًا وَإِنَّ اللَّهَ يَقْدِرُ عَلَىَّ أَنْ يُعَذِّبَنِي - قَالَ - فَأَخَذَ مِنْهُمْ مِيثَاقًا فَفَعَلُوا ذَلِكَ بِهِ وَرَبِّي فَقَالَ اللَّهُ مَا حَمَلَكَ عَلَى مَا فَعَلْتَ فَقَالَ مَخَافَتُكَ . قَالَ فَمَا تَلاَفَاهُ غَيْرُهَا " .
Менга Убайдуллаҳ ибн Муъоз ал-Анбарий ривоят қилди, бизга отам ривоят қилди, бизга Шуъба Қатодадан ривоят қилди. У Уқба ибн Абдулғофирнинг шундай деганини эшитди: Мен Абу Саъийд ал-Худрийнинг Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилиб айтаётганини эшитдим: «Сизлардан олдин ўтганлар ичидан бир кишига Аллаҳ мол ва фарзанд ато қилган эди. У ўз фарзандига: ‹Мен сизларга буюрган нарсани албатта қиласизлар, ёки мен меросимни сизлардан бошқага бераман: мен ўлсам, мени ёқинглар — билишимча у: сўнг янчинглар ва мени шамолга сочинглар, деди — чунки мен Аллаҳ ҳузурида бирор яхшилик тўпламадим, ва албатта Аллаҳ мени азоблашга қодирдир›, деди. — У деди — Сўнг у улардан аҳд олди, ва улар буни унга қилдилар — Роббимга қасам. Сўнг Аллаҳ: ‹Сени қилган ишингга нима ундади?› деди. У: ‹Сендан қўрқишим›, деди. — У деди — Бас, ундан бошқа нарса унга (кечиримга) сабаб бўлмади (уни шу қутқарди)».