حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَبْدِ الْغَافِرِ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم " أَنَّ رَجُلاً كَانَ قَبْلَكُمْ رَغَسَهُ اللَّهُ مَالاً فَقَالَ لِبَنِيهِ لَمَّا حُضِرَ أَىَّ أَبٍ كُنْتُ لَكُمْ قَالُوا خَيْرَ أَبٍ. قَالَ فَإِنِّي لَمْ أَعْمَلْ خَيْرًا قَطُّ، فَإِذَا مُتُّ فَأَحْرِقُونِي ثُمَّ اسْحَقُونِي ثُمَّ ذَرُّونِي فِي يَوْمٍ عَاصِفٍ. فَفَعَلُوا، فَجَمَعَهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ، فَقَالَ مَا حَمَلَكَ قَالَ مَخَافَتُكَ. فَتَلَقَّاهُ بِرَحْمَتِهِ ". وَقَالَ مُعَاذٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ قَتَادَةَ، سَمِعْتُ عُقْبَةَ بْنَ عَبْدِ الْغَافِرِ، سَمِعْتُ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم.
Абул-Валид бизга айтди, Абу Авона бизга айтди, Қатодадан, Уқба ибн Абдулғофирдан, Абу Саъид розияллаҳу анҳудан, Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Сизлардан олдин ўтганлардан бир киши бор эди — Аллаҳ унга мол (кўп) берган эди. У ўлими етганида ўғилларига: ‹Мен сизларга қандай ота эдим?›, деди. Улар: ‹Энг яхши ота›, дедилар. У: ‹Албатта, мен ҳеч қачон бирор яхшилик қилмаганман; мен ўлсам, мени куйдиринглар, сўнг (кулимни) янчинглар, сўнг шамолли бир кунда мени сочинглар›, деди. Улар шундай қилдилар. Шунда Аллаҳ азза ва жалла уни жамлаб: ‹Сени нима (бунга) ундади?›, деди. У: ‹Сендан қўрқишим›, деди. Шунда (Аллаҳ) уни ўз раҳмати билан қарши олди (мағфират қилди)». Муоз деди: Шуъба бизга айтди, Қатодадан: Уқба ибн Абдулғофирни эшитдим, Абу Саъид Худрийни эшитдим, Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан.