حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي حُمَيْدٍ السَّاعِدِيِّ، قَالَ اسْتَعْمَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَجُلاً مِنَ الأَزْدِ عَلَى صَدَقَاتِ بَنِي سُلَيْمٍ يُدْعَى ابْنَ الأُتْبِيَّةِ فَلَمَّا جَاءَ حَاسَبَهُ قَالَ هَذَا مَالُكُمْ وَهَذَا هَدِيَّةٌ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " فَهَلاَّ جَلَسْتَ فِي بَيْتِ أَبِيكَ وَأُمِّكَ حَتَّى تَأْتِيَكَ هَدِيَّتُكَ إِنْ كُنْتَ صَادِقًا " . ثُمَّ خَطَبَنَا فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ " أَمَّا بَعْدُ فَإِنِّي أَسْتَعْمِلُ الرَّجُلَ مِنْكُمْ عَلَى الْعَمَلِ مِمَّا وَلاَّنِي اللَّهُ فَيَأْتِي فَيَقُولُ هَذَا مَالُكُمْ وَهَذَا هَدِيَّةٌ أُهْدِيَتْ لِي . أَفَلاَ جَلَسَ فِي بَيْتِ أَبِيهِ وَأُمِّهِ حَتَّى تَأْتِيَهُ هَدِيَّتُهُ إِنْ كَانَ صَادِقًا وَاللَّهِ لاَ يَأْخُذُ أَحَدٌ مِنْكُمْ مِنْهَا شَيْئًا بِغَيْرِ حَقِّهِ إِلاَّ لَقِيَ اللَّهَ تَعَالَى يَحْمِلُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَلأَعْرِفَنَّ أَحَدًا مِنْكُمْ لَقِيَ اللَّهَ يَحْمِلُ بَعِيرًا لَهُ رُغَاءٌ أَوْ بَقَرَةً لَهَا خُوَارٌ أَوْ شَاةً تَيْعِرُ " . ثُمَّ رَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى رُئِيَ بَيَاضُ إِبْطَيْهِ ثُمَّ قَالَ " اللَّهُمَّ هَلْ بَلَّغْتُ " . بَصُرَ عَيْنِي وَسَمِعَ أُذُنِي .
Бизга Абу Курайб Муҳаммад ибнул Ало ривоят қилди, бизга Абу Усома ривоят қилди, бизга Ҳишом отасидан, у Абу Ҳумайд ас-Соидийдан ривоят қилди, у деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Азд қабиласидан Ибнул Утбийя деб чақириладиган бир кишини Бану Сулайм садақаларига (закотига) ишга тайинладилар. У келганда, у зот ҳисоб-китоб қилдилар. У деди: «Бу сизларнинг молингиз, бу эса ҳадя». Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Агар рост сўзловчи бўлсанг, отанг ва онанг уйида ўтириб, ҳадянг сенга келгунча кутсанг бўлмасмиди?!» Сўнг у зот бизга хутба ўқиб, Аллаҳга ҳамд айтиб, Уни улуғлаб дедилар: «Аммо баъд: Албатта мен сизлардан бирор кишини Аллаҳ менга волий қилган ишлардан бирига тайинлайман, у келиб: ‹Бу сизларнинг молингиз, бу эса менга ҳадя қилинган ҳадя› дейди. У отаси ва онаси уйида ўтириб, ҳадяси унга келгунча кутса бўлмасмиди, агар рост сўзловчи бўлса?! Аллаҳга қасамки, сизлардан бирортангиз ундан бирор нарсани ноҳақ олса, албатта Аллаҳ таолога уни Қиёмат кунида кўтариб келган ҳолда йўлиқади. Мен сизлардан бирортангизни бўкирувчи туяни ёки маъровчи сигирни ёки маъровчи қўйни кўтарган ҳолда Аллаҳга йўлиққанини албатта таниб оламан». Сўнг қўлларини кўтардилар, ҳатто икки қўлтиғининг оқлиги кўринди. Сўнг дедилар: «Аллаҳим, етказдимми?» Буни кўзим кўрди ва қулоғим эшитди.