حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، أَخْبَرَنَا عَبْدَةُ، حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي حُمَيْدٍ السَّاعِدِيِّ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم اسْتَعْمَلَ ابْنَ الأُتَبِيَّةِ عَلَى صَدَقَاتِ بَنِي سُلَيْمٍ، فَلَمَّا جَاءَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَحَاسَبَهُ قَالَ هَذَا الَّذِي لَكُمْ، وَهَذِهِ هَدِيَّةٌ أُهْدِيَتْ لِي. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " فَهَلاَّ جَلَسْتَ فِي بَيْتِ أَبِيكَ وَبَيْتِ أُمِّكَ حَتَّى تَأْتِيَكَ هَدِيَّتُكَ، إِنْ كُنْتَ صَادِقًا ". ثُمَّ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَخَطَبَ النَّاسَ وَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ " أَمَّا بَعْدُ فَإِنِّي أَسْتَعْمِلُ رِجَالاً مِنْكُمْ عَلَى أُمُورٍ مِمَّا وَلاَّنِي اللَّهُ، فَيَأْتِي أَحَدُكُمْ فَيَقُولُ هَذَا لَكُمْ وَهَذِهِ هَدِيَّةٌ أُهْدِيَتْ لِي فَهَلاَّ جَلَسَ فِي بَيْتِ أَبِيهِ وَبَيْتِ أُمِّهِ حَتَّى تَأْتِيَهُ هَدِيَّتُهُ إِنْ كَانَ صَادِقًا، فَوَاللَّهِ لاَ يَأْخُذُ أَحَدُكُمْ مِنْهَا شَيْئًا ـ قَالَ هِشَامٌ ـ بِغَيْرِ حَقِّهِ إِلاَّ جَاءَ اللَّهَ يَحْمِلُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ، أَلاَ فَلأَعْرِفَنَّ مَا جَاءَ اللَّهَ رَجُلٌ بِبَعِيرٍ لَهُ رُغَاءٌ، أَوْ بِبَقَرَةٍ لَهَا خُوَارٌ، أَوْ شَاةٍ تَيْعَرُ ". ثُمَّ رَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى رَأَيْتُ بَيَاضَ إِبْطَيْهِ " أَلاَ هَلْ بَلَّغْتُ ".
Абу Ҳумайд ал-Соидий (ривоят қилди): Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Ибн ал-Утабийяни Бану Сулаймнинг садақаларига (йиғишга) тайинлади. У Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдига келиб, (Набий) у билан ҳисоблашганида, у: "Бу сизларга, бу эса менга ҳадя қилинган" деди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): "Сен ростгўй бўлсанг, отанг ва онанг уйида ўтирсанг эди-ю, ҳадянг сенга келмаганмиди (келармиди)?" деди. Кейин Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) туриб, одамларга хутба қилди, Аллаҳга ҳамд ва сано айтди, кейин: "Амма баъд. Мен сиздан баъзи кишиларни — Аллаҳ менга топширган ишларга тайинлайман, бирингиз келиб: ‹Бу сизларга, бу менга ҳадя қилинган› дейди. Ростгўй бўлса, отаси ва онаси уйида ўтирса эди-ю, ҳадяси унга келмаганмиди? Валлаҳи, бирингиз ундан бирор нарсани — ҳақсиз олса — қиёмат куни уни кўтариб Аллаҳга келмай қолмайди. Огоҳ бўлинглар, мен албатта танийман — бирор киши Аллаҳга бўкираётган туя ёки маъраётган сигир ёки бараётган қўй билан келса" деди. Кейин қўлларини — қўлтиқ остининг оқлигини кўрганимча — кўтарди: "Огоҳ бўлинглар, етказдимми?" (деди).