أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ نَافِعٍ أَبُو بَكْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا بَهْزٌ، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، قَالَ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، وَثَابِتٌ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ نَفَرًا، مِنْ عُرَيْنَةَ نَزَلُوا فِي الْحَرَّةِ فَأَتَوُا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَاجْتَوَوُا الْمَدِينَةَ فَأَمَرَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَكُونُوا فِي إِبِلِ الصَّدَقَةِ وَأَنْ يَشْرَبُوا مِنْ أَلْبَانِهَا وَأَبْوَالِهَا فَقَتَلُوا الرَّاعِيَ وَارْتَدُّوا عَنِ الإِسْلاَمِ وَاسْتَاقُوا الإِبِلَ فَبَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي آثَارِهِمْ فَجِيءَ بِهِمْ فَقَطَّعَ أَيْدِيَهُمْ وَأَرْجُلَهُمْ وَسَمَّرَ أَعْيُنَهُمْ وَأَلْقَاهُمْ فِي الْحَرَّةِ . قَالَ أَنَسٌ فَلَقَدْ رَأَيْتُ أَحَدَهُمْ يَكْدُمُ الأَرْضَ بِفِيهِ عَطَشًا حَتَّى مَاتُوا .
Бизга Муҳаммад ибн Нофиъ Абу Бакр хабар бериб, деди: бизга Баҳз ривоят қилди, у деди: бизга Ҳаммод ривоят қилди, у деди: бизга Қатода ва Собит ривоят қилдилар, улар Анасдан (ривоят қилиб): Урайналик бир гуруҳ Ҳаррага тушдилар ва Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳузурларига келдилар, аммо Мадина уларга (ҳавоси) ёқмади. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уларга садақа туялари орасида бўлишни ва уларнинг сутлари ва сийдикларидан ичишни буюрдилар. Улар чўпонни ўлдирдилар, Исломдан муртад бўлдилар ва туяларни ҳайдаб кетдилар. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уларнинг ортидан (одам) юбордилар, улар келтирилди. У уларнинг қўл ва оёқларини кесди, кўзларига (қиздирилган темир) мих босди ва уларни Ҳаррага ташлади. Анас деди: «Мен улардан бирини чанқоқдан ерни оғзи билан тишлаётганини кўрдим, токи ўлиб бўлгунча.»