أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ، - وَهُوَ ابْنُ هَارُونَ - قَالَ أَنْبَأَنَا سَعِيدٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ أَبِي مُوسَى الأَشْعَرِيِّ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا تَوَاجَهَ الْمُسْلِمَانِ بِسَيْفَيْهِمَا فَقَتَلَ أَحَدُهُمَا صَاحِبَهُ فَهُمَا فِي النَّارِ مِثْلَهُ سَوَاءً " .
Менга Муҳаммад ибн Исмоил ибн Иброҳим хабар берди, у деди: бизга Язид — у Ибн Ҳорун — ривоят қилди, у деди: бизга Саид хабар берди, у Қатодадан, у ал-Ҳасандан, у Абу Мусо ал-Ашъарий (розияллаҳу анҳу)дан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилдики), у: «Икки мусулмон ўз қиличлари билан бир-бирига рўбарў келса-ю, бири ўртоғини ўлдирса, улар иккови ҳам баравар дўзахдадирлар,» дедилар.