أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ، عَنْ حَمَّادٍ، عَنْ أَيُّوبَ، وَيُونُسَ، وَالْعَلاَءِ بْنِ زِيَادٍ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنِ الأَحْنَفِ بْنِ قَيْسٍ، عَنْ أَبِي بَكْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِذَا الْتَقَى الْمُسْلِمَانِ بِسَيْفَيْهِمَا فَقَتَلَ أَحَدُهُمَا صَاحِبَهُ فَالْقَاتِلُ وَالْمَقْتُولُ فِي النَّارِ " .
Бизга Аҳмад ибн Абда хабар берди, у Ҳаммоддан, у Айюб, Юнус ва ал-Ало ибн Зиёддан, улар ал-Ҳасандан, у ал-Аҳнаф ибн Қайсдан, у Абу Бакра (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Икки мусулмон ўз қиличлари билан тўқнашса-ю, бири ўртоғини ўлдирса, ўлдирган ҳам, ўлдирилган ҳам дўзахдадир,» дедилар.