حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ أَيُّوبَ، وَيُونُسَ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنِ الأَحْنَفِ بْنِ قَيْسٍ، قَالَ خَرَجْتُ وَأَنَا أُرِيدُ، - يَعْنِي فِي الْقِتَالِ - فَلَقِيَنِي أَبُو بَكْرَةَ فَقَالَ ارْجِعْ فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِذَا تَوَاجَهَ الْمُسْلِمَانِ بِسَيْفَيْهِمَا فَالْقَاتِلُ وَالْمَقْتُولُ فِي النَّارِ " . قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا الْقَاتِلُ فَمَا بَالُ الْمَقْتُولِ قَالَ " إِنَّهُ أَرَادَ قَتْلَ صَاحِبِهِ " .
Бизга Абу Комил ривоят қилди, бизга Ҳаммод ибн Зайд Айюб ва Юнусдан, улар ал-Ҳасандан, у ал-Аҳнаф ибн Қайсдан ривоят қилди. У деди: Мен чиқдим ва — яъни жангга — бормоқчи эдим. Шунда мени Абу Бакра учратиб: Қайт, чунки мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни шундай деркан эшитдим, деди: «Икки мусулмон ўз қиличлари билан тўқнашганда, ўлдирувчи ҳам, ўлдирилган ҳам ўтдадир». У: Эй Аллаҳнинг Расули, бу ўлдирувчи, аммо ўлдирилганга нима бўлди? деди. У: «Албатта у ўз шеригини ўлдиришни ирода қилган эди», деди.