أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ يَحْيَى، قَالَ حَدَّثَنَا مَحْبُوبٌ، - يَعْنِي ابْنَ مُوسَى - قَالَ أَنْبَأَنَا أَبُو إِسْحَاقَ، - وَهُوَ الْفَزَارِيُّ - عَنِ الأَوْزَاعِيِّ، قَالَ كَتَبَ عُمَرُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ إِلَى عُمَرَ بْنِ الْوَلِيدِ كِتَابًا فِيهِ وَقَسْمُ أَبِيكَ لَكَ الْخُمُسُ كُلُّهُ وَإِنَّمَا سَهْمُ أَبِيكَ كَسَهْمِ رَجُلٍ مِنَ الْمُسْلِمِينَ وَفِيهِ حَقُّ اللَّهِ وَحَقُّ الرَّسُولِ وَذِي الْقُرْبَى وَالْيَتَامَى وَالْمَسَاكِينِ وَابْنِ السَّبِيلِ فَمَا أَكْثَرَ خُصَمَاءَ أَبِيكَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَكَيْفَ يَنْجُو مَنْ كَثُرَتْ خُصَمَاؤُهُ وَإِظْهَارُكَ الْمَعَازِفَ وَالْمِزْمَارَ بِدْعَةٌ فِي الإِسْلاَمِ وَلَقَدْ هَمَمْتُ أَنْ أَبْعَثَ إِلَيْكَ مَنْ يَجُزُّ جُمَّتَكَ جُمَّةَ السُّوءِ .
Бизга Амр ибн Яҳё хабар бериб, деди: бизга Маҳбуб — яъни ибн Мусо — ривоят қилди, у деди: бизга Абу Ишоқ — у ал-Фазорийдир — хабар берди, ал-Авзоийдан, у деди: Умар ибн Абдулазиз Умар ибнул-Валидга бир хат ёзди, унда шундай (дейилган эди): «Отангнинг сенга бутун хумсни бўлиб бериши — ҳолбуки отангнинг улуши мусулмонлардан бир кишининг улушидай, холос. Унда Аллаҳнинг ҳаққи, Расулнинг ҳаққи, қариндошларнинг, етимларнинг, мискинларнинг ва йўловчининг ҳаққи бордир. Қиёмат куни отангнинг хасмлари нақадар кўп бўлади! Хасмлари кўп бўлган киши қандай қутулади? Чолғу асбоблари ва найларни ошкор қилишинг эса Исломда бидъатдир. Мен сенга ёмон кокилингни — узун сочингни қирқиб ташлайдиган бировни юборишни ўйлаб қолдим.»