4255-ҳадисСунани Насоий · Фараъ ва атира китоби
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ، عَنْ بَحِيرٍ، عَنْ خَالِدٍ، قَالَ وَفَدَ الْمِقْدَامُ بْنُ مَعْدِيكَرِبَ عَلَى مُعَاوِيَةَ فَقَالَ لَهُ أَنْشُدُكَ بِاللَّهِ هَلْ تَعْلَمُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنْ لُبُوسِ جُلُودِ السِّبَاعِ وَالرُّكُوبِ عَلَيْهَا قَالَ نَعَمْ .
Бизга Амр ибн Усмон хабар берди, у деди: бизга Бақийя ривоят қилди, Баҳийрдан, у Холиддан (ривоят қилдики), у деди: Миқдом ибн Маъдийкариб Муовиянинг ҳузурига (элчи бўлиб) келди ва унга: «Сендан Аллаҳ номи билан сўрайман, биласанми, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) йиртқич ҳайвонларнинг териларини кийиш ва уларнинг устига минишдан қайтарганларини?» деди. У: «Ҳа,» деди.