أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا النَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ، قَالَ حَدَّثَنَا بَيْهَسُ بْنُ فَهْدَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو شَيْخٍ الْهُنَائِيُّ، قَالَ سَمِعْتُ مُعَاوِيَةَ، وَحَوْلَهُ، نَاسٌ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ وَالأَنْصَارِ فَقَالَ لَهُمْ أَتَعْلَمُونَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنْ لُبْسِ الْحَرِيرِ فَقَالُوا اللَّهُمَّ نَعَمْ . قَالَ وَنَهَى عَنْ لُبْسِ الذَّهَبِ إِلاَّ مُقَطَّعًا قَالُوا نَعَمْ . خَالَفَهُ عَلِيُّ بْنُ غُرَابٍ رَوَاهُ عَنْ بَيْهَسٍ عَنْ أَبِي شَيْخٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ .
Бизга Ишоқ ибн Иброҳим хабар берди, у деди: бизга ан-Назр ибн Шумайл хабар берди, у деди: бизга Байҳас ибн Фаҳдон ривоят қилди, у деди: бизга Абу Шайх ал-Ҳуноий ривоят қилди, у деди: мен Муовияни — атрофида муҳожир ва ансорлардан бир гуруҳ киши бор эди — эшитдим, у уларга: «Биласизларми, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ипак кийишдан қайтарганлар?» деди. Улар: «Аллаҳга қасамки, ҳа,» дедилар. У: «Ва олтин кийишдан қайтардилар, фақат кичик бўлакларга бўлингани бундан мустасно,» деди. Улар: «Ҳа,» дедилар. Унга Алий ибн Ғуроб хилоф қилди: уни Байҳасдан, у Абу Шайхдан, у Ибн Умардан ривоят қилди.