أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَرْبٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا أَسْبَاطٌ، عَنْ مُغِيرَةَ، عَنْ مَطَرٍ، عَنْ أَبِي شَيْخٍ، قَالَ بَيْنَمَا نَحْنُ مَعَ مُعَاوِيَةَ فِي بَعْضِ حَجَّاتِهِ إِذْ جَمَعَ رَهْطًا مِنْ أَصْحَابِ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ لَهُمْ أَلَسْتُمْ تَعْلَمُونَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنْ لُبْسِ الذَّهَبِ إِلاَّ مُقَطَّعًا قَالُوا اللَّهُمَّ نَعَمْ . خَالَفَهُ يَحْيَى بْنُ أَبِي كَثِيرٍ عَلَى اخْتِلاَفٍ بَيْنَ أَصْحَابِهِ عَلَيْهِ .
Бизга Аҳмад ибн Ҳарб хабар бериб, деди: бизга Асбот Муғирадан, у Матардан, у Абу Шайхдан хабар берди. У деди: Биз Муовия билан унинг ҳажларидан бирида бирга эдик, шунда у Муҳаммад (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг саҳобаларидан бир гуруҳни жамлади ва уларга: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) олтин кийишни — майда (парчаланган) бўлганидан бошқа — тақиқлаганини билмайсизларми?» деди. Улар: «Аллаҳга қасамки, ҳа,» дедилар. Унга Яҳё ибн Абу Касир мухолиф бўлди, унинг шогирдлари орасида бу борада ихтилоф билан.