أَخْبَرَنَا وَهْبُ بْنُ بَيَانٍ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ، قَالَ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ حَدَّثَنِي سَالِمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَافِعًا صَوْتَهُ يَأْمُرُ بِقَتْلِ الْكِلاَبِ فَكَانَتِ الْكِلاَبُ تُقْتَلُ إِلاَّ كَلْبَ صَيْدٍ أَوْ مَاشِيَةٍ .
Бизга Ваҳб ибн Баён хабар бериб деди: бизга ибн Ваҳб ривоят қилди, у деди: менга Юнус хабар бериб деди: ибн Шиҳоб айтди: менга Солим ибн Абдуллаҳ отасидан ривоят қилди, у деди: Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг овозини кўтариб итларни ўлдиришга буюрганларини эшитдим. Шунда итлар ўлдириларди, фақат ов ити ёки чорва (пода) итидан бошқаси (ўлдириларди).