4400-ҳадисСунани Насоий · Қурбонликлар китоби
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ جَعْفَرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا حَاضِرُ بْنُ الْمُهَاجِرِ الْبَاهِلِيُّ، قَالَ سَمِعْتُ سُلَيْمَانَ بْنَ يَسَارٍ، يُحَدِّثُ عَنْ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ، أَنَّ ذِئْبًا، نَيَّبَ فِي شَاةٍ فَذَبَحُوهَا بِالْمَرْوَةِ فَرَخَّصَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي أَكْلِهَا .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор хабар берди, Муҳаммад ибн Жаъфардан, у деди: бизга Шуъба ривоят қилди, дедики: бизга Ҳозир ибн ал-Муҳожир ал-Боҳилий ривоят қилди, у деди: Мен Сулаймон ибн Ясарнинг Зайд ибн Собитдан ривоят қилиб айтганини эшитдимки, бир бўри қўйни тишлаб (яралаб)ди, шунда улар уни оқ тош билан сўйдилар ва Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уни ейишга рухсат бердилар.