Оқ тош билан сўйиш мубоҳлиги

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، قَالَ حَدَّثَنَا دَاوُدُ، عَنْ عَامِرٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ صَفْوَانَ، أَنَّهُ أَصَابَ أَرْنَبَيْنِ وَلَمْ يَجِدْ حَدِيدَةً يَذْبَحُهُمَا بِهِ فَذَكَّاهُمَا بِمَرْوَةٍ فَأَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي اصْطَدْتُ أَرْنَبَيْنِ فَلَمْ أَجِدْ حَدِيدَةً أُذَكِّيهِمَا بِهِ فَذَكَّيْتُهُمَا بِمَرْوَةٍ أَفَآكُلُ قَالَ ‏ "‏ كُلْ ‏"‏ ‏.‏

Бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно хабар бериб, дедики: бизга Язид ибн Ҳорун ривоят қилди, дедики: бизга Довуд ривоят қилди, Омирдан, у Муҳаммад ибн Сафвондан (ривоят қилдики), у иккита қуён овлаб, уларни сўйгани темир (пичоқ) топа олмади ва уларни оқ тош (марва) билан сўйди. Сўнг Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдиларига келиб: «Эй Расулуллаҳ, мен иккита қуён овладим, лекин уларни сўйгани темир топа олмадим ва уларни оқ тош билан сўйдим. Ейсизми?» деди. У: «Е,» дедилар.

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ جَعْفَرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا حَاضِرُ بْنُ الْمُهَاجِرِ الْبَاهِلِيُّ، قَالَ سَمِعْتُ سُلَيْمَانَ بْنَ يَسَارٍ، يُحَدِّثُ عَنْ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ، أَنَّ ذِئْبًا، نَيَّبَ فِي شَاةٍ فَذَبَحُوهَا بِالْمَرْوَةِ فَرَخَّصَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي أَكْلِهَا ‏.‏

Бизга Муҳаммад ибн Башшор хабар берди, Муҳаммад ибн Жаъфардан, у деди: бизга Шуъба ривоят қилди, дедики: бизга Ҳозир ибн ал-Муҳожир ал-Боҳилий ривоят қилди, у деди: Мен Сулаймон ибн Ясарнинг Зайд ибн Собитдан ривоят қилиб айтганини эшитдимки, бир бўри қўйни тишлаб (яралаб)ди, шунда улар уни оқ тош билан сўйдилар ва Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уни ейишга рухсат бердилар.