4497-ҳадисСунани Насоий · Молиявий муомалалар китоби
أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الْحَكَمِ بْنِ أَعْيَنَ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعَيْبُ بْنُ اللَّيْثِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ كَثِيرِ بْنِ فَرْقَدٍ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ نَهَى عَنِ النَّجْشِ وَالتَّلَقِّي وَأَنْ يَبِيعَ حَاضِرٌ لِبَادٍ .
Бизга Абдурраҳмон ибн Абдуллаҳ ибн Абдулҳакам ибн Аъян хабар берди, у деди: бизга Шуайб ибн ал-Лайс, отасидан, у Касир ибн Фарқаддан, у Нофиъдан, у Абдуллаҳ (розияллаҳу анҳу)дан, у Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ривоят қилдики, у нажш (нархни сунъий ошириш)дан, (сотувчиларни йўлда) қарши олишдан ва шаҳарлик кишининг чўл-дашт аҳли учун сотишидан қайтардилар.