وَحَدَّثَنِي هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَكْرٍ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي نَافِعٌ، قَالَ قَالَ ابْنُ عُمَرَ ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا أَبِي وَمَعْنُ بْنُ عِيسَى، عَنْ مَالِكِ بْنِ أَنَسٍ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ أَكْلِ الْحِمَارِ الأَهْلِيِّ يَوْمَ خَيْبَرَ وَكَانَ النَّاسُ احْتَاجُوا إِلَيْهَا .
Менга Ҳорун ибн Абдуллаҳ ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Бакр ривоят қилди, бизга Ибн Журайж хабар берди, менга Нофиъ хабар бериб деди: Ибн Умар деди, (ҳ) бизга Ибн Абу Умар ҳам ривоят қилди, бизга отам ва Маън ибн Ийсо Молик ибн Анасдан, у Нофиъдан, у Ибн Умардан ривоят қилди, у деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Хайбар куни аҳлий эшак ейишдан қайтарди, ҳолбуки одамлар уларга муҳтож эдилар.