أَخْبَرَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ يَعْقُوبَ بْنِ إِسْحَاقَ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَامِرُ بْنُ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنِ الْمُلاَمَسَةِ لَمْسِ الثَّوْبِ لاَ يَنْظُرُ إِلَيْهِ وَعَنِ الْمُنَابَذَةِ وَهِيَ طَرْحُ الرَّجُلِ ثَوْبَهُ إِلَى الرَّجُلِ بِالْبَيْعِ قَبْلَ أَنْ يُقَلِّبَهُ أَوْ يَنْظُرَ إِلَيْهِ .
Бизга Иброҳим ибн Яъқуб ибн Ишоқ хабар бериб, деди: бизга Абдуллаҳ ибн Юсуф ривоят қилди, у деди: бизга ал-Лайс, Уқайлдан, у Ибн Шиҳобдан ривоят қилди, у деди: менга Омир ибн Саъд ибн Абу Ваққос, Абу Саид ал-Худрийдан хабар бердики, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) муломасадан — яъни матони (кийимни) унга қарамай (фақат) қўл теккизиш билан (сотиб олишдан) — ва мунобазадан — яъни кишининг ўз матоини (кийимини) бошқасига, уни ағдариб кўрмасдан ёки қарамасдан туриб савдо қилиш учун отишидан — қайтардилар.