أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ بُشَيْرِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ أَبِي حَثَمَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنْ بَيْعِ الثَّمَرِ حَتَّى يَبْدُوَ صَلاَحُهُ وَرَخَّصَ فِي الْعَرَايَا أَنْ تُبَاعَ بِخَرْصِهَا يَأْكُلُهَا أَهْلُهَا رُطَبًا .
Бизга Абдуллаҳ ибн Муҳаммад ибн Абдурраҳмон хабар берди, у деди: бизга Суфён ривоят қилди, у Яҳёдан, у Бушайр ибн Ясардан, у Саҳл ибн Абу Ҳасмадан (ривоят қилдики), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) мевани яроқлилиги (пишганлиги) кўринмагунча сотишдан қайтардилар, аммо араёларни эгалари янги (ҳўл) хурмо қилиб ейишлари учун чамалаб сотишга рухсат бердилар.