حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي ثَابِتٍ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، أَنَّ رَجُلاً، مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَخْبَرَهُ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا لاَ نَجِدُ الصَّيْحَانِيَّ وَلاَ الْعِذْقَ بِجَمْعِ التَّمْرِ حَتَّى نَزِيدَهُمْ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " بِعْهُ بِالْوَرِقِ ثُمَّ اشْتَرِ بِهِ " .
Бизга Қутайба ибн Саид ривоят қилди, у деди: бизга Абул-Аҳвас ривоят қилди, у ал-Аъмашдан, у Ҳабиб ибн Абу Собитдан, у Абу Солиҳдан (ривоят қилдики), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг саҳобаларидан бир киши унга хабар бериб: «Ё Расулаллаҳ, биз сайҳоний (хурмосини) ҳам, (сифатли) шингилни ҳам аралаш хурмога ортиғи билан бермагунча тополмаймиз,» деди. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Уни кумушга сот, сўнг у билан сотиб ол,» дедилар.