أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ، وَالْحَارِثُ بْنُ مِسْكِينٍ، قِرَاءَةً عَلَيْهِ وَأَنَا أَسْمَعُ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - عَنِ ابْنِ الْقَاسِمِ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ عَبْدِ الْمَجِيدِ بْنِ سُهَيْلٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم اسْتَعْمَلَ رَجُلاً عَلَى خَيْبَرَ فَجَاءَ بِتَمْرٍ جَنِيبٍ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَكُلُّ تَمْرِ خَيْبَرَ هَكَذَا " . قَالَ لاَ وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا لَنَأْخُذُ الصَّاعَ مِنْ هَذَا بِصَاعَيْنِ وَالصَّاعَيْنِ بِالثَّلاَثِ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ تَفْعَلْ بِعِ الْجَمْعَ بِالدَّرَاهِمِ ثُمَّ ابْتَعْ بِالدَّرَاهِمِ جَنِيبًا " .
Бизга Муҳаммад ибн Салама ва ал-Ҳорис ибн Мискин — унга ўқиб берилди, мен эса эшитиб турардим, лафз уники — Ибн ал-Қосимдан хабар беришди, у деди: менга Молик ривоят қилди, у Абдулмажид ибн Суҳайлдан, у Саид ибн ал-Мусайябдан, у Абу Саид ал-Худрий ва Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳумо)дан (ривоят қилдики), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир кишини Хайбарга (амалдор қилиб) тайинладилар. У жаниб (сифатли) хурмо олиб келди. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Хайбарнинг ҳамма хурмоси шунақами?» дедилар. У: «Йўқ, Аллаҳга қасамки, ё Расулаллаҳ, биз бундан бир сўни икки сўга, икки сўни учга оламиз,» деди. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Бундай қилма! Аралаш (хурмони) дирҳамларга сот, сўнг дирҳамларга жаниб (сифатли хурмо) сотиб ол,» дедилар.