أَخْبَرَنَا حُمَيْدُ بْنُ مَسْعَدَةَ، وَإِسْمَاعِيلُ بْنُ مَسْعُودٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ، - وَهُوَ ابْنُ زُرَيْعٍ - قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ عَوْنٍ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، قَالَ بَصُرَ عَيْنِي وَسَمِعَ أُذُنِي، مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرَ النَّهْىَ عَنِ الذَّهَبِ بِالذَّهَبِ وَالْوَرِقِ بِالْوَرِقِ إِلاَّ سَوَاءً بِسَوَاءٍ مِثْلاً بِمِثْلٍ " وَلاَ تَبِيعُوا غَائِبًا بِنَاجِزٍ وَلاَ تُشِفُّوا أَحَدَهُمَا عَلَى الآخَرِ " .
Бизга Ҳумайд ибн Масъада ва Исмоил ибн Масъуд хабар берди, улар иккиси деди: бизга Язид — у ибн Зурайъдир — ривоят қилди, у деди: бизга ибн Авн ривоят қилди, Нофиъдан, у Абу Саид ал-Худрий (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: кўзим кўрди, қулоғим Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан эшитди — ва у олтинни олтинга, кумушни кумушга баробарини баробарига, мислини мислига (сотишдан бошқа тарзда) қайтарилганини зикр қилди: «Ва ғойибни нақдга сотманглар ва бирини иккинчисидан ортиқ қилманглар,» (дедилар).