حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ، أَنَّ مُعَاوِيَةَ، بَاعَ سِقَايَةً مِنْ ذَهَبٍ أَوْ وَرِقٍ بِأَكْثَرَ مِنْ وَزْنِهَا فَقَالَ أَبُو الدَّرْدَاءِ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَنْهَى عَنْ مِثْلِ هَذَا إِلاَّ مِثْلاً بِمِثْلٍ .
Бизга Қутайба ривоят қилди, Моликдан, у Зайд ибн Асламдан, у Ато ибн Ясордан (ривоят қилдики), Муовия бир олтин ёки кумуш идишни (сув қуйиш жомини) ўз вазнидан кўпроққа сотди. Шунда Абуд-Дардо: «Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг шу каби (олди-сотди)дан, фақат мислини мислига (бўлганидан бошқасини), қайтараётганларини эшитганман,» деди.