أَخْبَرَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ سِمَاكٍ، عَنْ سُوَيْدِ بْنِ قَيْسٍ، قَالَ جَلَبْتُ أَنَا وَمَخْرَفَةُ الْعَبْدِيُّ، بَزًّا مِنْ هَجَرَ فَأَتَانَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَنَحْنُ بِمِنًى وَوَزَّانٌ يَزِنُ بِالأَجْرِ فَاشْتَرَى مِنَّا سَرَاوِيلَ فَقَالَ لِلْوَزَّانِ " زِنْ وَأَرْجِحْ " .
Бизга Яъқуб ибн Иброҳим хабар берди, у деди: бизга Абдурраҳмон, Суфёндан, у Симокдан, у Сувайд ибн Қайсдан ривоят қилди, у деди: мен ва Махрафа ал-Абдий Ҳажардан мато (кийим-бош) келтирдик. Биз Минада турганимизда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизнинг олдимизга келдилар, у ерда ҳақ эвазига тортиб берувчи тарозибон бор эди. У биздан иштон (шим) сотиб олдилар ва тарозибонга: «Торт ва ортиғи билан (зиёда қилиб) торт,» дедилар.