أَخْبَرَنَا أَبُو دَاوُدَ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعَيْبٌ، - يَعْنِي ابْنَ زِيَادِ بْنِ مَيْمُونٍ - قَالَ كَتَبَ عَلِيُّ بْنُ الْمَدِينِيِّ عَنْهُ - أَخْبَرَنَا أَبُو الْعَوَّامِ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ أَبِي رَافِعٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ أَوَّلَ مَا يُحَاسَبُ بِهِ الْعَبْدُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ صَلاَتُهُ فَإِنْ وُجِدَتْ تَامَّةً كُتِبَتْ تَامَّةً وَإِنْ كَانَ انْتَقَصَ مِنْهَا شَىْءٌ قَالَ انْظُرُوا هَلْ تَجِدُونَ لَهُ مِنْ تَطَوُّعٍ يُكَمِّلُ لَهُ مَا ضَيَّعَ مِنْ فَرِيضَةٍ مِنْ تَطَوُّعِهِ ثُمَّ سَائِرُ الأَعْمَالِ تَجْرِي عَلَى حَسَبِ ذَلِكَ " .
Бизга Абу Довуд хабар берди, у деди: бизга Шуайб — яъни Ибн Зиёд ибн Маймун — ривоят қилди, у деди: Алий ибнул-Мадиний ундан (эшитганини) ёзиб олди — бизга Абул-Аввом, Қатодадан, у ал-Ҳасандан, у Абу Рофедан, у Абу Ҳурайрадан хабар бердики, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Албатта қиёмат куни банда энг аввал намози билан ҳисоб-китоб қилинади. Агар у тўлиқ топилса, тўлиқ деб ёзилади. Агар ундан бирор нарса камайган бўлса, (Аллаҳ): «Қараб кўринглар, унинг нафл (намози)дан фарзидан зое қилган нарсани тўлдирадиган бирор нарса топасизми?» дейди. Сўнг қолган амаллар ҳам шунга мувофиқ жарай этади (ҳисобланади),» дедилар.