أَخْبَرَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، قَالَ حَدَّثَنَا النَّضْرُ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ هِلاَلِ بْنِ يِسَافٍ، عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُخَيْمِرَةَ، عَنْ رَجُلٍ، مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ قَتَلَ رَجُلاً مِنْ أَهْلِ الذِّمَّةِ لَمْ يَجِدْ رِيحَ الْجَنَّةِ وَإِنَّ رِيحَهَا لَيُوجَدُ مِنْ مَسِيرَةِ سَبْعِينَ عَامًا " .
Бизга Маҳмуд ибн Ғайлон хабар берди, у деди: бизга ан-Назр ривоят қилди, у деди: бизга Шуъба ривоят қилди, Мансурдан, у Ҳилол ибн Ясофдан, у ал-Қосим ибн Мухаймирадан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг саҳобаларидан бўлган бир кишидан (ривоят қилдики), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ким аҳли зиммадан (зиммий) бир кишини ўлдирса, жаннат ҳидини топа олмайди. Ҳолбуки унинг ҳиди етмиш йиллик масофадан топилади,» дедилар.