أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحِيمِ، قَالَ حَدَّثَنَا أَسَدُ بْنُ مُوسَى، قَالَ حَدَّثَنَا - وَذَكَرَ، - حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ، عَنْ طَاوُسٍ، عَنْ صَفْوَانَ بْنِ أُمَيَّةَ، أَنَّهُ سُرِقَتْ خَمِيصَتُهُ مِنْ تَحْتِ رَأْسِهِ وَهُوَ نَائِمٌ فِي مَسْجِدِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأَخَذَ اللِّصَّ فَجَاءَ بِهِ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأَمَرَ بِقَطْعِهِ فَقَالَ صَفْوَانُ أَتَقْطَعُهُ قَالَ " فَهَلاَّ قَبْلَ أَنْ تَأْتِيَنِي بِهِ تَرَكْتَهُ " .
Бизга Муҳаммад ибн Абдуллаҳ ибн Абдурраҳим хабар берди, у деди: бизга Асад ибн Мусо ривоят қилди, у деди: бизга ривоят қилди — ва у (рови) эслатди — Ҳаммод ибн Салама, Амр ибн Дийнордан, у Товусдан, у Сафвон ибн Умайядан (ривоят қилдики), у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) масжидида ухлаб ётганида бошининг остидан унинг хамисаси (гулли тўни) ўғирланди. У ўғрини тутиб, уни Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳузурига келтирди. У (Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам) унинг (қўлини) кесишга буюрдилар. Сафвон: «Уни кесасизми?» деди. У: «Буни менга келтиришингдан олдин уни қўйиб юборсанг бўлмасмиди?» дедилар.»