أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ الْخَلِيلِ، عَنْ شُعَيْبِ بْنِ إِسْحَاقَ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ امْرَأَةً، كَانَتْ تَسْتَعِيرُ الْحُلِيَّ فِي زَمَانِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَاسْتَعَارَتْ مِنْ ذَلِكَ حُلِيًّا فَجَمَعَتْهُ ثُمَّ أَمْسَكَتْهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لِتَتُبْ هَذِهِ الْمَرْأَةُ وَتُؤَدِّي مَا عِنْدَهَا " . مِرَارًا فَلَمْ تَفْعَلْ فَأَمَرَ بِهَا فَقُطِعَتْ .
Менга Муҳаммад ибн ал-Халийл хабар берди, Шуайб ибн Ишоқдан, у Убайдуллаҳдан, у Нофеъдан (ривоят қилдики), бир аёл Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) замонида зеб-зийнат (тақинчоқ) қарз олар эди. У шундан зеб-зийнат қарз олиб, уни тўплаб, кейин уни ушлаб қолди (қайтармади). Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Бу аёл тавба қилсин ва ўзидаги нарсани топширсин (қайтарсин),» деб бир неча бор (айтдилар), бироқ у (қайтариб) қилмади. Шу сабабли у (зот) унинг ҳақида буйруқ бердилар ва унинг (қўли) кесилди.