4892-ҳадисСунани Насоий · Ўғри қўлини кесиш китоби
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ يَزِيدَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، أَنَّ امْرَأَةً، مِنْ بَنِي مَخْزُومٍ اسْتَعَارَتْ حُلِيًّا عَلَى لِسَانِ أُنَاسٍ فَجَحَدَتْهَا فَأَمَرَ بِهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقُطِعَتْ .
Бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно хабар берди, у деди: бизга Муоз ибн Ҳишом ривоят қилди, у деди: менга отам ривоят қилди, Қатодадан, у Саид ибн Язиддан, у Саид ибн ал-Мусайябдан (ривоят қилдики), Бану Махзумдан бир аёл одамларнинг тилидан (уларнинг номидан) зеб-зийнат (тақинчоқ) қарз олиб, кейин уни инкор қилди. Шу сабабли Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унинг ҳақида буйруқ бердилар ва у (нинг қўли) кесилди.